บทที่ 82 .

“แล้วฉันขึ้นมาได้ยังไง?!”

“เบายังกับแมวแค่ใช้มือเดียวแบกขึ้นพาดบ่าก็ไต่ขึ้นมาได้สบายๆ”

“.... ขอบคุณนะคะ ที่คุณช่วยฉันไว้ อีกแล้ว”

เสียงหัวใจเต้นดังโครมครามจากอกเขาสั่งให้เธอต้องดันอกแกร่งและขยับกายออกเพื่อรักษาระยะปลอดภัยแก่ตนเอง

“ไม่เป็นไร เต็มใจช่วย”

“แล้ว สองคนนั่นที่วิ่งตามไล่ล่าฉันเป็นใครคะ แล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ